با شاعران زرین دشت

وبلاگ رسمی انجمن ادبی آدینه

دو راهی
ساعت ٩:۱٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ اسفند ۱۳۸٦ 

از غم آوارگی هر لحظه آهی می کشم

نقش این آوارگی را با سیاهی می کشم

هر کجا حرف از وفا و مهربانی شد عیان

چون جفا دیدم ز تو اول دو راهی می کشم

آنچنان آتش زدی بر پیکر و بر خانه ام

من پی این خانه را بر روی چاهی می کشم

من ز لطفت همنشین باده و ساغر شدم

بعد از این بر زندگی رنگ تباهی می کشم

من گدای عشق بی فرجام و سوزانت شدم

بر سر این گیو هم ، من تاج شاهی می کشم

در دو چشم بی گناهم اشکها دریا شده

بر دل دریا همیشه عکس ماهی می کشم

من نگه را بی گنه خواندم ولی ای دوستان

با که گویم این همه از یک نگاهی می کشم

تخته رسمی ماند و با من گریه های یک«غبار»

من هنوز هم از ته این سینه آهی می کشم

 

   مهدی جعفری زاده