با شاعران زرین دشت

وبلاگ رسمی انجمن ادبی آدینه

توفان
ساعت ٩:۳۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸٩ 

برای این شعر

از زنی ایده گرفتم

که گیسوانش را هر صبح

در جریان توفان می شست

تا آب حوض کدر نشود

 

من از تنهاییم می آیم

آنجا که عقربه ها

بیهوده تر از تشنج احتضار

پرسه می زنند

تا زمان بگذرد

و چوب زمانه بر پشتشان نخورد

آنجا

 منم

با یک خودکار بیک آبی

و یک دفتر فنری

همین چیزهاست

که مرا

از شما متمایز کرده است

ونمی گذارد

به زندگی فکر کنم

من این شیوه را می پسندم

که در آخر

به نفع شعر تمام می شود.

 

هومن هویدا


کلمات کلیدی: اشعار هومن هویدا