با شاعران زرین دشت

وبلاگ رسمی انجمن ادبی آدینه

عبور
ساعت ٧:۳٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۸ بهمن ۱۳۸۸ 

از گلوگاهی

تنگ و تاریک

                برآمدیم

تا گریه ای رها

و آمدن

           جیغ ممتد

و خنده هایی

   اشهد ان لا اله...

                       اشهد و ان...

چشمانی می خندند

              دست افشان

                            پای کوبان

زار می زدی

               زار

 دنیا

بزرگ شدی

هبل

لات و عزی

                قد کشیده بودند

تا پادشاه آسمان ها

حالا دیگر

کسی نه از غبار خیال آلود آب و

وسوسه اینهمه ریختن می پرسد

که بوی خون چشمانت را

به پای بوس اینهمه شکوفه می فرستد

 

غلامرضا تنها


کلمات کلیدی: اشعار غلامرضا تنها