با شاعران زرین دشت

وبلاگ رسمی انجمن ادبی آدینه

بگو عزیزم چه کم داری؟
ساعت ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۳ امرداد ۱۳۸۸ 

بگو عزیزم چه کم داری ؟

خونه نداری

بیت نداری

سرا نداری

مصراع داری

وزن داری

ارزش داری

آهنگ زیر و بم داری

همه میگن خدا تویی

مالک جمله ها تویی

بگو عزیزم چه کم داری ؟

وقتی که روزا بیکاری

جمله تو باغچه میکاری

نیمه شبا

یواشکی

دور از چشای ماه پری

دعوت جمله ها میشی

زیر نور ماه

نخلستون بی انتها

سبز میشی

زرد میشی

خارک میشی

رطب میشی

شیرین میشی

عاشق میشی

آخرشم شاعر میشی

بگو عزیزم چه کم داری؟

آب نباشه سراب میشی

پول نباشه ، عاشق بشی

                            جواب میشی

تو خیابونا خراب میشی

بالا میری چپی میشی

پائین میای راستی میشی

ایجا شلوغه نازنین

بپا تصادفی نشی

خیلی بری

خیلی بیای

افراطی افراطی میشی

بهتره که شاعر باشی

آسته بری آسته بیای

دوشنبه ها حاضر باشی

بگو عزیزم چه کم داری؟

وقتی گلم شاعر میشی

با واژه ها تاجر میشی

با یه قلم

با یه کاغذ

یه ذره احساس و خیال

تو بنگاه املاک دل

صاحب ملک و مال میشی

هرچی غزل تو بازاره

با یک نگاه

کاسب میشی

بگو عزیزم چه کم داری ؟

تاجر خوب واژه ها

حالا که رفتی اون بالا

سان می بینی از جمله ها

رو دوشتن

ستاره ی گل واژه ها

تو پادگانی از خیال

چقدر تفنگ به دوش داری

لشکر برده هوش داری

تو جَنگ جُنگ ادبی

پاتک زدن

جانباز شدم

قافیه ام از دست دادم

ردیف که اصلا ندارم

پرکار شده تیروئیدم

تغذیه در مانی شدم

وزنم حسابی کم شده

یه خط تیره می ذارن

شروع می شم

- کوتاه می شم

دراز میشم

هرطوری که ،دلم بخواد

قد می کشم بلند میشم

یه نقطه ویرگول می ذارن

تموم می شم

با آژیری شروع می شم

با سکوتی تموم می شم

وارونه می شم

وارسی می شم

تو قالبا ولامونم

تو مضمونا سرگردونم

سردم می شه

گرمم می شه

پاتولوژی فرستادن

آزمایشام همه خوبن

وقتی که تیشه می بینم

قندم یه کم بالا می ره

واسه همینه شیرینم

نمی دونم ، خوبم ، بدم

تشخیص شاعرا اینه

میگن که نیمایی شدم

حجم شدم

سپید شدم

خسته شدم

خیلی ها درکم می کنن                                                                                                                                                                                                                                 خیلی ها ترکم می کنن

پشت سرم دارن می گن

میگن چایی تازه دمم

قل  بخورم درست میشم

میگن بچه ی روز به پیشم

بزرگ بشم درست میشم

می گن که قالی کاشونم

پا بخورم بهتر میشم

شرمنده ام

تو را به خدا- منتقدم   

می ترسم

بزرگ بشم

درست نشم

قل بخورم

بجوشم و خوشرنگ نشم

سیاه بشم

هجاها را، واژه ها را، جمله ها را

سر بکشم

سیراب نشم

تورا به خدا

شاعر خوبم

عزیز دلم چه کم دارم ؟

 

ابراهیم خسروی


کلمات کلیدی: اشعار ابراهیم خسروی