با شاعران زرین دشت

وبلاگ رسمی انجمن ادبی آدینه

هوای ملس
ساعت ۳:٢٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۸ شهریور ۱۳۸٧ 

دیگر گل من در غزلم جای کسی نیست

زیرا که دلم در پی هر خار و خسی نیست

از بس که چو دیوانه پی عشق دویدم

این جان به لب آوردم و دیگر نفسی نیست

برخی چو من اندر غم مرداب گرفتار

اما چه کنم جز خود من دادرسی نیست

گاهی به قفس خفته و در فکر رهایی

گاهی قفسی می طلبیم و قفسی نیست

یک عمر ندیدیم که این عمر سراب است؟

بنگر که کویر است و هوای ملسی نیست

حافظ غزلش گوهر ناب است ولی من

چون گل که نیازش حرس است و حرسی نیست

 

                          آسیه رضایی


کلمات کلیدی: اشعار آسیه رضایی