با شاعران زرین دشت

وبلاگ رسمی انجمن ادبی آدینه

لنگه کفش
ساعت ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۳٠ آذر ۱۳۸٧ 

لنگه کفش ها

      راه می روند

                   می دوند

                         و گاهی می ایستند

                                     پرتاب می شوند

                                                   می سوزانند

اندام مجسمه ای را

                  و یا صورتی به لطافت

                                                جنگی بزرگ

و تو برو

تست آزمون گزینش بخوان

که نان فردایت کجاست

راستی لنگه کفش های پریزیدنت کجا بودند!؟

 

                                 غلامرضا تنها


کلمات کلیدی: اشعار غلامرضا تنها
 
بی سه تار
ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٧ 

گلم نرو که بدون بهار می میرم

نرو که در غم این انتظار می میرم

نگاه تو چو آبشار در دلم جاریست

ز من مگیر که بی آبشار می میرم

نظر نمی کنی به نگاههای پر منت

نگاه نمی کنی و چون هزار می میرم

صدای تو چو آهنگ گرم موسیقیست

منم  چو صبایی که بی سه تار می میرم

تو فکر می کنی که لاف می زنم شاید

ولی برای تو با افتخار می میرم

 

آسیه رضایی


کلمات کلیدی: اشعار آسیه رضایی
 
نامعلوم
ساعت ٩:٢۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٧ 

و مطمئناً

روح سرگردانی

در کوچه ها پرسه می زند

شب از دریچه خانه سرک می کشد

 و تو را می پاید

که در کنار بخاری

چنبره زده ای

و می اندیشی

به این همه اشیاء بی جان

عکس هایی که پشت سر هم ظاهرشان می کنی

و در این هنگام

جوش آمدن کتری

تو را دعوت می کند

به نوشیدن یک چای

فارغ از

سرنوشت نامعلوم یک حبه قند

 

غلامرضا شرفه


کلمات کلیدی: اشعار غلامرضا شرفه
 
نقره
ساعت ٩:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٧ 

نقره می آیی

می خرامی

و گلستان را نشاط می بخشی

مرا می شناسی

زر می شوی

و دلهره

دلت را به بیمارستان می برد

 

هومن هویدا

 


کلمات کلیدی: اشعار هومن هویدا
 
رباعی
ساعت ٩:۱٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ آذر ۱۳۸٧ 

از پرتو خورشید کمی روشن تر

از چشمک ناهید کمی روشن تر

آواز جنم و ستاره و اختر بود

آن روز که تابید کمی روشن تر

***

این مرده به رنگ آرزو می ماند

خیام نخوانده ،به سبو می ماند

تاریخ پر از نامچه ی اموات است

این مقبره ی کهنه به او می ماند

***

ما از عطش عشق تو خاموش شدیم

در باد غرور تو فراموش شدیم

گفتی که دوباره رجعتی ممکن شد

از پای به سر یکسره آغوش شدیم

***

ای نور! تو از پرتو شب می آیی

با سروه و شعر و طرب میس آیی

با این همه هرمی که برافروخته ای

از داغ اجاق بولهب می آیی

***

خوشا چشمی که رنگ خواب دارد

دو ساغر از شراب ناب دارد

مگو از زلف و موی و طره ی او

که شب کوتاه و او اطناب دارد

 

هومن هویدا

 

 

 


کلمات کلیدی: اشعار هومن هویدا